Skierowanie na leczenie uzdrowiskowe wystawia lekarz ubezpieczenia zdrowotnego biorąc pod uwagę

• przebieg choroby będącej podstawą do leczenia uzdrowiskowego i przebieg leczenia tej choroby
• choroby współistniejące u pacjenta
• aktualny stan zdrowia
• zdolność do samoobsługi
• wpływ leczenia uzdrowiskowego, w szczególności warunków naturalnych ( surowców leczniczych, klimatu, mikroklimatu) na stan zdrowia świadczeniobiorcy
• dotychczasowy przebieg i wyniki leczenia uzdrowiskowego, o ile pacjent w przeszłości z takiego leczenia korzystał.

Szczegółowe wskazania i przeciwwskazania do leczenia uzdrowiskowego określa załącznik nr 2 do Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 13 lutego 2007 r. w sprawie zasad kierowania i kwalifikowania pacjentów do zakładów lecznictwa uzdrowiskowego Dz.U. nr 44 poz. 285)

1. ostre choroby zakaźne;
2. choroby zakaźne (czynna gruźlica, choroby weneryczne, choroby pasożytnicze, grzybica, świerzb, owsica, lamblioza);
3. ogniska zapalne (ropne zapalenie migdałów, ropne zapalenie zatok obocznych nosa, ropnie okołozębowe, grzybice skóry);
4. wirusowe zapalenia wątroby oraz objawy żółtaczki;
5. choroby mające istotne wskazania do zabiegów chirurgicznych w trybie ostrym (kamica pęcherzyka żółciowego, kamica nerki, zwężenie odźwiernika, krwawienia z przewodu pokarmowego, przepuklina ze skłonnością do uwięźnięcia i inne);
6. pełnoobjawowa niewydolność krążenia i oddychania;
7. niewydolność wątroby;
8. skazy krwotoczne;
9. choroby psychiczne, upośledzenie umysłowe znaczne i głębokie;
10. głębokie zaburzenia osobowości i zachowania stwarzające problemy w funkcjonowaniu społecznym;
11. organiczne zaburzenia psychiczne upośledzające funkcje poznawcze,
12. zniedołężnienie, całkowita niesprawność do samoobsługi;
13. choroby wyniszczające układowe;
14. ciężkie stany ogólne z przeciwwskazaniami do transportu;
15. dużego stopnia nietrzymanie moczu i kału (cewnikowanie na stałe pęcherza);
16. zespół uzależnienia od alkoholu, uzależnienie od substancji psychoaktywnych;
17. padaczka z częstymi napadami (jeden raz w miesiącu lub częściej, padaczka skroniowa);
18. czynna choroba nowotworowa;
19. stany w przebiegu leczenia operacyjnego lub zachowawczego czerniaka złośliwego, białaczki, ziarnicy złośliwej, chłoniaków złośliwych i nowotworów nerki, jeżeli leczenie uzdrowiskowe ma nastąpić przed upływem 5 lat, w przypadku pozostałych chorób nowotworowych przed upływem 1 roku od zakończenia leczenia;
20. ciąża i okres karmienia;
21. choroby niedokrwienne serca, takie jak:
    
    a. stabilna choroba niedokrwienna serca w stadium III-IV według CCS - stopień ograniczenia codziennej aktywności życiowej,
    b. niestabilna choroba niedokrwienna serca,
    c. zawał mięśnia sercowego,
    d. chorzy w pierwszych dwóch tygodniach po zawale,
    e. chorzy ze znacznie upośledzoną funkcją skurczową > 35 %,
    f.  chorzy po zawale z wybitnie dodatnią próbą wysiłkową;
    
    
22. zaburzenia rytmu serca, takie jak:
    
    a. zespół chorego węzła zatokowego bez zabezpieczenia stymulatorem układu przewodzącego,
    b. utrwalone migotanie przedsionków bez odpowiedniego leczenia przeciwzakrzepowego lub z niewydolnością krążenia,
    c. zespół preekscytacji z częstymi napadami migotania przedsionków lub częstoskurczów nawrotnych,
    d. migotanie komór w wywiadzie, z wyjątkiem migotania komór we wczesnej fazie zawału i w wyniku ostrych zaburzeń elektrolitowych,
    e. częstoskurcz utrwalony w badaniu holterowskim (ponad 30 sekund) lub częste napady częstoskurczu w wywiadzie związane z organiczną chorobą serca,
    f. częstoskurcz nieutrwalony, salwy i pary pobudzeń dodatkowych;
    
    
23. zaburzenia przewodzenia: blok przedsionkowo-komorowy III stopnia bez zabezpieczenia układem stymulującym oraz bloki trójpęczkowe pęczka Hisa;
24. choroby mięśnia sercowego w fazie ostrej;
25. kardiomyopatia rozstrzeniowa z towarzyszącą niewydolnością krążenia;
26. infekcyjne zapalenie wsierdzia;
27. nadciśnienie tętnicze 3 stopnia z dwoma i więcej czynnikami ryzyka, w fazie złośliwej oraz w fazie powikłań narządowych, takich jak: niewydolność serca III-IV według NYHA oraz niewydolność nerek;
28. stany endokrynologiczne w zakresie przysadki, tarczycy i nadnerczy w okresie niewyrównania hormonalnego.

Skierowania na leczenie uzdrowiskowe  lekarz ubezpieczenia zdrowotnego wystawia na druku będącym załącznikiem do  Rozporządzenia Ministra Zdrowia z 28 sierpnia 2009 r. w sprawie kierowania na leczenie uzdrowiskowe (Dz.U.09.139.1135).
W punkcie III obowiązującego druku skierowania na leczenie uzdrowiskowe lekarz wpisuje wyniki badań: morfologię, OB, mocz, EKG. Rtg klatki piersiowej.

Lekarz wystawiający skierowanie zobowiązany jest do prawidłowego i czytelnego wypełnienia skierowania, a w szczególności:

1. danych osobowych pacjenta, w tym PESEL, imię i nazwisko,adres
2. odciśnięcia pieczęci świadczeniodawcy i pieczęci imiennej lekarza wystawiającego skierowanie;
3. informacji o aktualnym stanie zdrowia pacjenta;
4. jednoznacznie określonego rozpoznania choroby zasadniczej( w języku polskim) będącej podstawą wystawienia skierowania z podaniem symbolu ICD-10;
5. informacji o schorzeniach współistniejących.

Skierowanie lekarz przesyła do oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia . Skierowanie może być również dostarczone  przez bezpośrednio zainteresowanego świadczeniobiorcę.

Zaleca się częstotliwość leczenia uzdrowiskowego nie więcej niż raz na 12 miesięcy. Nie jest to równoznaczne z corocznym wyjazdem do uzdrowiska, częstotliwość wyjazdów zależy również od możliwości finansowych danego Oddziału Wojewódzkiego NFZ.

Potwierdzając skierowanie oddział Funduszu określa:

1. rodzaj leczenia uzdrowiskowego i jego tryb;
2. miejscowość i odpowiedni zakład lecznictwa uzdrowiskowego zgodnie z profilem leczenia;
3. datę rozpoczęcia leczenia i czas jego trwania w przypadku leczenia uzdrowiskowego w trybie stacjonarnym;
4. termin ważności skierowania i okres leczenia w przypadku leczenia uzdrowiskowego w trybie ambulatoryjnym.

Skierowanie jest ważne 18 miesięcy, licząc od dnia jego wystawienia.

Formy leczenia uzdrowiskowego:

• w szpitalu uzdrowiskowym dla dorosłych: 21-dniowe, bezpłatne, w ramach czasowej niezdolności do pracy,
• w szpitalu uzdrowiskowym dla dorosłych w formie rehabilitacji uzdrowiskowej: 28-dniowe, bezpłatne, w ramach czasowej niezdolności do pracy,
• w sanatorium uzdrowiskowym dla dorosłych: 21-dniowe, w ramach urlopu, z częściową odpłatnością ubezpieczonego za wyżywienie i zakwaterowanie,
• w szpitalu uzdrowiskowym dla dzieci (3-18 r. ż.): 27-dniowe, bezpłatne,
• w sanatorium uzdrowiskowym dla dzieci (3-6 r. ż.) pod opieką osoby dorosłej: 21-dniowe, dla dzieci bezpłatne, natomiast opiekun dziecka ponosi pełny koszt pobytu wg cennika zakładu lecznictwa uzdrowiskowego, a opiekun czynny zawodowo korzysta nadto z urlopu wypoczynkowego lub bezpłatnego,
  
  Decyzję o zakwalifikowaniu pacjenta na leczenie w szpitalu uzdrowiskowym, na podstawie złożonej dokumentacji medycznej  podejmuje lekarz specjalista w dziedzinie balneoklimatologii i medycyny fizykalnej lub rehabilitacji medycznej zatrudniony w Funduszu
  
  
• Nie każdy pobyt w szpitalu jest automatycznie wskazaniem do leczenia uzdrowiskowego szpitalnego
• Leczenie uzdrowiskowe w formie rehabilitacji uzdrowiskowej w szpitalu uzdrowiskowym - przeznaczone dla osób z wybranymi (określonymi przez NFZ) schorzeniami układów kostno-stawowego, i nerwowego oraz po niektórych urazach. Skierowanie na ten rodzaj leczenia mogą wystawiać lekarze z poradni specjalistycznej ortopedycznej, neurologicznej, rehabilitacyjnej lub reumatologicznej albo lekarze z oddziałów szpitalnych

W przypadku dzieci wymagane są następujące wyniki badań: morfologia, mocz, kał na jaja pasożyty

• Dzieci w wieku 3 do 6 lat mogą być kierowane na leczenie uzdrowiskowe pod nadzorem opiekuna prawnego lub same.
• Dzieci uczęszczające do szkoły podstawowej lub gimnazjum kierowane są na leczenie uzdrowiskowe przez cały rok, a młodzież szkół ponadgimnazjalnych w okresie wolnym od nauki.
• Nie ma możliwości połączenia leczenia uzdrowiskowego dziecka i osoby dorosłej w tym samym obiekcie i terminie

Nauczyciele mają możliwość skorzystania z leczenia uzdrowiskowego  nie tylko w terminie wakacji szkolnych gdyż zgodnie z Ustawą z dnia 26 stycznia 1982 - Karta Nauczyciela, nauczycielowi zatrudnionemu w pełnym wymiarze zajęć na czas nieokreślony po przepracowaniu co najmniej 7 lat w szkole, dyrektor szkoły udziela urlopu dla poratowania zdrowia, w celu przeprowadzenia zaleconego leczenia w wymiarze nieprzekraczającym jednorazowo roku.

• Skierowanie na leczenie uzdrowiskowe w terminie wolnym od zajęć dydaktycznych będzie możliwe po dostarczeniu zaświadczenia    o wykorzystaniu lub braku prawa do urlopu zdrowotnego.
• NFZ nie ma obowiązku zapewnić wspólnego wyjazdu małżonkom (tzn. w tym samym terminie i do tego samego zakładu lecznictwa uzdrowiskowego).
• NFZ nie zapewnia kierowania swoich ubezpieczonych do wybranych przez nich uzdrowisk tylko w miesiącach wakacyjnych i podczas ferii zimowych. Leczenie uzdrowiskowe jest prowadzone przez cały rok, a wyniki leczenia nie zależą od pory roku.

W przypadku rezygnacji z otrzymanego skierowania świadczeniobiorca powinien je bezzwłocznie zwrócić do oddziału Funduszu.

Każda rezygnacja z przyznanego leczenia uzdrowiskowego powinna być uzasadniona i udokumentowana pisemnie.

Oddział Funduszu uznaje rezygnację i zwrot skierowania z leczenia uzdrowiskowego za zasadny w szczególnych przypadkach, a zwłaszcza, gdy ich powodem jest:

1. wypadek losowy;
2. choroba świadczeniobiorcy , potwierdzone odpowiednim dokumentem.

W przypadku uznania rezygnacji, oddział Funduszu wyznaczy nowy termin realizacji skierowania w ramach możliwości oddziału Funduszu oraz zgodnie z pierwotną datą wpływu skierowania.

Nieuzasadniony zwrot skierowania traktowany jest jak złożenie nowego skierowania.

W przypadku złożenia kolejnego skierowania przed potwierdzeniem realizacji leczenia uzdrowiskowego przez oddział Funduszu, skierowanie takie jest rejestrowane i traktowane jako weryfikacja skierowania z oceną celowości lekarza specjalisty. Każde kolejne złożone skierowanie rozpatrywane jest łącznie z wcześniej złożonymi, oczekującymi na realizację skierowaniami. Skierowania rozpatrywane są zgodnie z datą wpływu pierwszego, oczekującego na realizację złożonego skierowania.

Osoba skierowana na leczenie uzdrowiskowe ponosi następujące koszty:

1. koszty przejazdu na leczenie uzdrowiskowe i z leczenia uzdrowiskowego,
2. koszty częściowej odpłatności za wyżywienie i zakwaterowanie w sanatoriach uzdrowiskowych wg obowiązujących stawek określonych w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia
3. koszty pobytu i wyżywienia podczas korzystania z leczenia ambulatoryjnego,
4. koszty pobytu opiekuna świadczeniobiorcy,
5. dodatkowe opłaty w zależności od przepisów lokalnych obowiązujących w miejscu położenia zakładu lecznictwa uzdrowiskowego np. opłat klimatycznych.